Ze proestte het uit, mijn mama. Maar serieus, ik vond dat echt niet grappig om een eigen lidmapje van de ziekenkas te ontvangen.
Het is een keurig, blauw, stoffen mapje met vanbinnen inschuifplekjes voor dinges die mij doen kokhalzen ervoor zullen zorgen dat ik mijn leven zorgeloos kan doorkomen.
Aan de linkerzijde is er plaats voorzien voor twee foldertjes.
Het ene foldertje gaat over de kantoren in mijn regio. Die kantoren zijn de hele dag open, vanaf 9u tot 12u30 en van 13u30 tot 16u30. Soms ook maar een halve dag. Soms ook helemaal niet. En al helemaal niet voor wie op z’n werk zit, vanaf pakweg 9u tot 18u.
Gelukkig brengt het andere foldertje redding, dat gaat over “het online-kantoor”. Fieuw, ik kan m’n ziekenkaszaken dus ook gerust twentiefoorseven regelen! Allez ja, eerst nog registreren natuurlijk. En een dagje wachten op de brief met je paswoord. En ervoor zorgen dat je e-mailadres “gekend” is bij het ziekenfonds. Maar bon soit, da’s een detail zeker?
Aan de andere kant van het lidmapje bevindt zich nog meer pret.
Allereerst: envelopkes. Ik ben er nog niet goed uit wat ik daarmee moet aanvangen. Bij mijn pennevrienden gaan ze al zeker niet aankomen. Die van het ziekenfonds zijn weer zo slim geweest om hun eigen adres er op te printen…
Nee serieus, ik veronderstel dat het dient om dingen zoals doktersbriefjes terug te bezorgen… Er staat wel vooraan op de envelop een rechthoekske afgeprint, quasi kleefzegelgrootte, met daarin “Breng uw kleefzegel aan op elk document”. Dan wil ik wel eens weten hoeveel enveloppen ze zo krijgen van mensen die er langs buiten hun zegeltje op hebben aangebracht. Haha!
Naast de envelopkes is er plaats voorzien zes bankkaartformaatachtige kaartjes. ZES. Waarvan er nu eentje is opgevuld met een world assistance card. Het is mij een raadsel wat ze nog gaan uitvinden om in die vijf andere plekjes te stoppen. Misschien eens een suggestie doen voor een boek kaarten van ‘t ziekenfonds ofzo. Dan weten die zieken ook weer wat doen als ze met vier op een kamer liggen he.
Tot slot is er in het lidmapje ook plaats voorzien voor aanvraagkaartjes. Bedenk het, en ge kunt het ermee aanvragen via dit kaartje. Nu hoef ik dus nooit wakker te liggen omdat ik niet genoeg kleefvignetten, enveloppen of informatie rond het online-kantoor zou hebben. Gewoon aanvragen die handel. En als m’n aanvraagkaartjes op zijn? Gewoon méér aanvraagkaartjes aanvragen…
Ik ben zo hard nog niet klaar voor al dat volwassen gedoe…
Filed under: Bloggerij | 1 Comment
i (hartje) Phone
‘k Heb er een beetje moeten achterzitten, want die van den S&S namen het duidelijk niet zo nauw met hun reservatielijst, maar het is gelukt. Ik heb hem nu exact een week in mijn bezit en, amai, ik ben er wreed content van!
En nog geen spijt dat ik er zoveel centjes aan heb uitgegeven. En hij is tot hiertoe nog maar één keertje (zacht) gevallen. Ja wij doen dat goed, mijn iPhone en ik!
Omdat het van de moetes was (vorige gsm gestolen) kocht ik vorig jaar halsoverkop een ouboullig Sony Ericsson-god weet welk-modelleke. En, ja, hoe gaat dat dan… Ge wordt enkele iPhonebezittende vrienden rijker, ge slaat zelfs een iPhonebezittend lief aan den haak, ge gaat al eens mee Girl Geek smartphone-shoppen in Londen én uw eigen gsm’pje laat het af en toe al eens afweten. U merkt het, de énige uitweg uit deze nachtmerrie was om zelf een iPhone aan den haak te slagen.
Zover zijn we dus. En ik zeg het nog eens, ik ben er wreed content van. Die ontelbare situaties waarin ik vroeger dacht: “Man! Had ik NU maar een iPHONE!!” Die zijn nu verleden tijd.
Ter illustratie:
Woensdagmiddag. Ik zit rustig te werken op mijn werk.
Een beetje depressief weliswaar, met in het achterhoofd de Brussels Girl Geek Dinner Night Out die aan mij zou voorbijgaan wegens niet van de wachtlijst geraken. Tot! Plots! Een wonderbaarlijk bericht dat ik én mijn trouwe vurige partner dan toch bij de 30 uitverkorenen bleken te zijn voor een avondje Brussel en Cote d’Or. Euj!
Maar algauw werd mijn vreugde getemperd… Brussel… Ik HAAT rondrijden in Brussel… En ik zat al op het werk en de GPS lag nog thuis…
Maar even gauw kwam mijn vreugde terug! iPhone to the reskjoeeew!
Ok, het is geen volwaardige GPS die u bij elke verkeerde afslag laat weten hoe ge dan wél moet rijden. Maar we konden wel gewoon de route berekenen en ook zien waar wij ons bevonden. En zo reed het blauwe bolleke (met enkele minieme afwijkingen) keurig de paarse lijn af, richting chocoladeeee. (ook wel met dank aan de Mobiele Noormannen die zich toen nét op tijd geïnstalleerd hadden)
Donderdagavond. Ik zit rustig op te letten tijdens de avondles.
Tijdens het bespreken van een schrijfopdracht bleek dat kennis van het liedje ‘Rood’ van Marco Borsato nogal van doen was. Als rasechte Marco-fan ging ik ervan uit dat iedereen die kennis wel bezit en was ik volleeeedig mee met de opdracht. Maar! Groot was mijn verbazing toen de lesgever en enkele medestudenten een gat in hun cultuur bleken te vertonen.
And again: iPhone to the reskjooooooeeew!
Zij: “Haalt da effe van YouTube ofzo.” Ikke: “YouTube? Niks te YouTube.” *duik in iPhone-iPod* En voor ze het wisten kleurde mijn iPhone het lokaal helemaal Rood.
Zaterdagavond. Ik zit rustig te genieten van een concertje van Team William.
Mijn lief staat naast mij. Al zal hij het niet toegeven, hij is megafan van die gasten. Plots verdwijnt iedereen behalve de zanger van het podium. Vervolgens weerklinkt de vraag of er iemand in de zaal is die gitaar kan spelen. En voor hij het goed en wel beseft, die stevige duw van mij zal er wel voor iets hebben tussengezeten, staat hij plots op het podium te blinken. En maar jammen!
En ik moest dat natuurlijk vastleggen voor het nageslacht, maar hoooeee!!???
U raadt het nooit: iPhone to the reskjoew!
En zo geschiede:
Over het fratske dat hij dan weer vanmorgen met mij heeft uitgehaald – het zomeruur automatisch verzetten naar winteruur, terwijl ik dat al had gedaan voor het slapengaan, waardoor ik vreselijk te laat kwam voor een veel te vroege voetbalmatch – daar gaan we over zwijgen.
Filed under: Bloggerij, GirlGeekdinges | Leave a Comment
Werken in aantocht
Eind augustus 2009: de allerlaatste loodjes hingen gelijk ne loden boerka over m’n schouders. Zware stress voor thesis in tweede zit. Ik wist dat het binnen een paar dagen D-day zou zijn maar ik durfde amper te denken aan ‘het leven na de thesis’.
Eind september 2009: afgestudeerd en wel. Beetje solliciteren hier en daar. En ja hoor, wonder boven wonder en véél sneller dan gedacht: werk!
1 oktober beginnen we eraan!
Man man man! Om het met de woorden van Vermaelens Projects te zeggen: Wat een wéreld van verschil!
En blij dat ik ben! En enthousiast en al! Kan niet wachten om er helemaal in te vliegen!
Maar euh, het is wel voor écht he… Deze keer is het geen opdracht voor school of geen jobke voor in de vakantie of de weekends. Het is alles erop en eraan begot! Hospitalisatiedinges en maaltijdcheques enzo. En elke dag paraat staan. Nooit meer lekker uitslapen tijdens de week, of plotsklaps beslissen om in het midden van de dag ergens naartoe te rijden, of tot diep in de nacht de raaf uithangen. Alles geven van ’s morgens vroeg tot acht uur later. Toeleven naar dat weekend. En werken, hard werken!
Tenminste, zo bekijk ik het nu, vanuit mijn heerlijk onregelmatig leventje waarin niets moet en alles mag.
Achja, ik weet gewoon dat het afkicken zal worden. Niet dat dat slecht is, van afkicken wordt men doorgaans nen betere mensch.
Maar allez, nog eentje om het af te leren dan. Deze week zal ik dus, NOG meer dan anders, volleeeedig mijn eigen goesting doen en genieten van het zevenendertig keer afzetten van mijn wekker. Want vanaf 1 oktober: *doet het geluid na van een knetsende zweep* ARBEIT!
Filed under: Gedachtjes | Leave a Comment
In de creatieve klas
“Omdat ik anders toch maar thuis zou zitten, en ook om mijn creatieve horizonten te verruimen”, hoorde ik mezelf antwoorden op de vraag van Luc Swerts.
Luk Swerts, ook bekend als Luuk, is cartoonist. De vraag van Luk Swerts, was “waarom zit je hier?”.
‘Hier’ was in dit geval de workshop ‘Van idee tot cartoon‘, georganiseerd door CreativeClass (Kaai16, Hasselt).
Zoals de naam het doet vermoeden, was het opzet van die namiddag om uit een grappig idee een goeie cartoon te distilleren. Maar euh, hoe komt men tot dat idee? Wel, men neme een groepje mensen, duw ze een paar random objecten in de hand, en doe ze iets uitbeelden waarbij dat object absoluut niet als ‘dat object’ gebruikt mag worden. Of men zette ze tegenover elkaar en doe ze woorden uitspreken waarmee ze dan associaties, of net géén associaties moeten maken. Of men geve ze een opdracht die luidt: ‘de slechtst mogelijke manier om…’ en vul dit aan met handelingen die het groepje mensen dan op de slechtst mogelijke manier mogen uitbeelden.
Of of of, … Er zijn eigenlijk zoveel verschillende manieren om tot een knotsgek idee te komen. Bekijk een alledaagse krant of een gebruiksvoorwerp eens vanuit een ander perspectief, en je zal al gauw tot grappige invalshoeken komen.
Voor mij persoonlijk niet echt een probleem. Mijn familie of vrienden worden er al bijna gek van als ik weer eens afkom met een of ander object dat eigenlijk ook voor iets totaaaaaal anders gebruikt zou kunnen worden, of wanneer ik woorden uit hun context haal om er een andere betekenis aan te geven. Al te vaak heeft dit humor tot gevolg van het onderbroekenlol-niveau, maar hey, een mens kan maar zijn best doen om buiten de doos te denken he.
Maar bon, soit. Daar staat ge dan met uw hihi-gniffelgniffel-ideetje. En ge ziet het in gedachten al helemaal voor u, in een prachtig geïllustreerd cartoon en al. Maar dan… Een groot wit blad voor u en een stiftje in uw hand… Tekenen maar! Tekenen?
Jah, en hoe open uw geest dan ook mag zijn, zonder een klein beetje tekentalent is het overbrengen van een idee, een grappig idee dan nog wel, helemaal niet zo evident. En daar helpen enkele snelle improvisatieoefeningen helaas niet bij. Oefenen en overtekenen en inspiratie opdoen bij anderen en nog eens oefenen, da’s de boodschap!
Desalniettemin, het was een leuke namiddag (foto’s!). En dat er geen groot tekentalent aan mij is verloren gegaan, dat weten er nog. Maar voor de volgende doemaareenslekkergek-workshop teken ik graag present!
Filed under: Bloggerij | Leave a Comment
Kinepolis Stjoedent Card
Ok, ik ben dan sinds vorige week officieel geen student meer (juicht en zingt), maar voor Talking Heads steekt dat allemaal zo nauw niet (zingt en juicht). Ze nodigden me uit op de voorstelling van de vernieuwde Kinepolis Student Card. En dus bevond ik me gisteravond in de Kinepolis in Gent tussen de beau monde van de studerende Twitterwereld, of in dit geval eerder de Twitterende studentenwereld.
We kregen een korte presentatie van twee Kinepolismadammen. Terwijl ik in gedachten eventjes afdwaalde en me bedacht hoe ongelofelijk cool het moet zijn om uw eigenhandig ineengeknutseld Powerpointje eens op een gigantisch cinemascherm te zien, gingen de madammen onverstoorbaar verder. Zij zijn ongetwijfeld allang gewend aan dit soort kicks en konden zich dus rustig focussen op de kern van de zaak: hun kersverse studentcard voorstellen.
Nu, de kaart op zich blijft een standaard plastiek bankkaart-achtig plaatje. Het zijn de voordelen die aan deze kaart verbonden zijn, die vernieuwd zijn.
Waar mijn date en ik het al op voorhand over eens waren, was dat de kaart opnieuw gratis zou moeten worden. Ok, ze kostte ervoor maar 1 euro, maar toch. En hoera, onze gebeden werden verhoord, de kaart is opnieuw gratis te verkrijgen. Bovendien hoef je niet meer eerst naar de cinema, daar een kaartje afhalen, dan naar huis, daar je kaartje activeren en dan terug naar de cinema (hoe onlogisch eigenlijk) maar nu kan je gewoon thuis je kaart aanvragen en dan met een formulier met streepjescode de kaart gaan afhalen in de cinema (logischer!).
De prijs voor een ticketje blijft naar mijn mening wel redelijk hoog, namelijk €6,90. Voor wie de moeite doet om op dinsdag te komen, de wekelijkse Student Movie Day, kost het nog €5,90. Maar ok, het is voordeliger tegenover de volle 8 euro en een dikke klets verwerkingskosten die een normale mens zou betalen. En als student zou je maar stom zijn om de kaart, die dan nu toch gratis is, niet te gaan afhalen, al was het maar om ook van de bijhorende voordelen te profiteren.
Er was namelijk nog een hele waslijst, duidelijker langer dan de vorige, met profiteervoordeeltjes die aan de kaart verbonden zijn. Ik vond enkele voordelen ook relevanter en bruikbaarder dan bij de vorige, bijvoorbeeld 10% korting bij Free Record Shop of korting op een abonnement bij Health City. Het allerleukste en meest exclusieve extraatje was volgens ons, dat de studentenclub die de meeste leden met een Kinepolis Student Card telt, een privévertoning zal krijgen. Halloooo!!! Een PRIVEvertoning, in zo’n gigantische cinemazaal en al! Hopelijk vindt deze wedstrijd zijn weggetje naar de studentenclubs.
Bon, soit, de volledige lijst van voordelen is ongetwijfeld te vinden op de Kinepolis-site, oftewel kinepolis dot com slash stjoedent (very consequent op z’n Engels uitgesproken doorheen de presentatie)
Vanaf woensdag zijn de inschrijvingen in elk geval geopend. Spread the word (of net niet) want de eerste 1000 geregistreerden krijgen een gratis filmticket. (Eentje dat je misschien kan gebruiken voor ‘Meisjes’, de film die wij na afloop te zien kregen, een aanrader voor wie houdt van een mooie Vlaamse film vol levensvreugde.)
Filed under: Bloggerij | Leave a Comment
Twuspended!
En toen was er plots niks meer…
Hopen dat dit snel opgelost raakt!
*!* HEET VAN DE NAALD
Na een vol uur nagelbijten en angstzweet afdeppen (en ook wel een mailtje sturen naar suspendedATtwitterDOTcom), sprong het icoontje van Tweetie plots weer op blauw. Dat betekent een automatisch refreshingske. En dat betekent dus dat ik weer mag kwetteren!
Voorlopig wel nog geen uitleg of verontschuldiging whatsoever gekregen van Mister Twitter Almighty…
Filed under: Verslag van onze reporter ter plaatse | 1 Comment
En we zijn ermee weg
Tot over 2 weekjes!
Ohja, we gaan naar:
De plaats waar deze pose vaak wordt aangenomen,
de brug waar deze ‘love locks’ hangen,
de stad die dit plein + toren bezit,
alwaar dit schouwspel zal plaatsvinden.
En ook naar dit prachtige dorpje,
om er te gaan rondsjeezen met deze gemotoriseerde vriend.
Ciao!
Filed under: ITALIA 2009 | 2 Comments
“Het leven is een soep
en wij zijn de ballekes”, zei mijn lief deze week nog toen we waren aan het filosoferen over hoe het leven voorbijvliegt.
En het vliegt. Manmanman toch. Ik ben begot nog groen achter m’n oren en ik besef dat al zo hard. En deze week eens zo hard:
:: Mijn tweejarige kotcarrière is ten einde gekomen. Ik miste het nooit echt op de momenten dat ik thuis zat, ik vond het nooit spijtig wanneer ik vrijdags naar huis moest, ik heb er geen keisupergoeie vrienden voor het leven gemaakt. Ik was er dus nooit echt zwaar van onder de indruk op het moment zelf. Ik vond dat maar normaal, ge gaat een tijdje ergens anders in een kamertje wonen, om daar te studeren. (Misschien ligt het ook aan mijn Erasmus-ervaring. Dan was Hasselt wel een tikje minder indrukwekkend dan Zweden.)
Pas op, niet dat ik er niet graag zat. Verre van zelfs. Ik heb ervan genoten. Maar zoals ik dus al zei, niet superuitbundig enzo.
Maar deze laatste week, die heeft toch wel een kropje in m’n keel doen komen. Beseffen dat ge uw persoonlijk buitenverblijfje aan het leeghalen zijt, om weer onder een dak te gaan leven met mama en papa en zus. Jakkie. En al die zotte vriendjes achterlaten, en die keuken waar ge uwen afwas al eens een weekje uit het oog kon verliezen, en die vloer die toch wel verdekke hard kraakte. Ik zal het missen.
:: En morgen, morgen komt mijn zesjarige weekendjobcarrière aan zijn einde.
Manneke toch, zoveel avonturen die we daar meemaakten!
Zoveel (uit)gelachen, zoveel gebleit.
Zoveel gezongen, gebabbeld, gedanst en gesprongen.
Zoveel klanten geholpen, zoveel klanten vervloekt.
Zoveel prachtige creaties verkocht, zoveel misbaksels (van anderen dan) ook verkocht.
Zoveel zoveel zoveel vanalles en nog wa. Ik kan er boeken over schrijven.
Zoveel poen geschept, maaaaat!
Maar morgen is ‘t dus gedaan. Schluss. Streep eronder.
Moving on to the next one.
En in chronologische volgorde is dat:
- Op reis! – Zwaar arbeiten voor tweede zit – Thesis presenteren – En dan zien we weer wel
Filed under: Verslag van onze reporter ter plaatse | Leave a Comment
Vandaag in aflevering 2 van reisvoorbereidingen met ploempje:
Zeep, het hebbedingenzakje en nog veel meer zakjes.
Nog vier keer slapen en we zijn ribbedebie! De rugzak-inpakkerij komt dichterbij en dit zijn nog enkele dingetjes waar ik zeker aan moet denken:
:: Een speciaal zepeke gaan kopen. Ik doe dit voor elke reis (nuja, niet elk weekendje of skiverlofke, maar wel een grote/mooie/speciale reis). Dan zet ik mezelf in de Kruidvat voor het rek met showercreampjes en pik ik er eentje uit die ik nog nooit voordien heb gebruikt, liefst met een leuk kleurtje en dito geurtje.
Waarom? Wel, ik heb zoiets met geuren. Die kunnen toch soms een speciale sfeer oproepen, niet? Denk maar aan de geur van versgemaaid gras, van versgebakken frietjes, van ziekenhuisgangen, van de parfum van uw lief. Wel, ik verbind graag een unieke ervaring aan een uniek geurtje. Daarom de zeep.
Het leuke is dan, wanneer je na de reis, die bepaalde geur nog eens terug opsnuift. Een beetje zeep overhouden in het flesje is dus de boodschap.
:: Het hebbedingenzakje! In mijn geval is dit een very cool Kitsch Kitchen etuitje. Maar hoe het eruit ziet doet er eigenlijk niet echt toe, het is de inhoud die telt: hebbedingetjes. Het zijn prullen die anders toch maar verspreid zouden zitten over verschillende plekjes in broek- en rugzakzakken. Het zijn die voorverpakte dingetjes die je soms krijgt op het vliegtuig enzo. Het zijn eigenlijk rommeltjes die je onachtzaam zou weggooien maar waar je daarna weer op vloekt omdat je ze niet hebt bijgehouden. Het is vanalles wat, maar handig! Ik zeg het u!
Zo zit er in mijn hebbedingenzakje: vochtige doekjes, servetjes, wasspelden, rekkertjes, tandenstokers, zakjes peper en zout, dextrosuikertjes, een plastuit, colsonbandjes, touw, paperclips, een potloodje, plakkertjes, enzovoort.
:: Zakskes, zakskes en nog eens zakskes. Gouden tip, zeker voor een backpacker die zijn gerief een beetje proper en geordend wil houden. Omdat er niet altijd de mogelijkheid en plaats en tijd voor is om je hele rugzak uit te laden, pak ik alles in VERSCHILLENDE zakjes in. Zo kan je op de tast in je rugzak de verschillende geriefkes van elkaar onderscheiden door middel van de verschillende structuurtjes, textuurtjes of zelfs handvaten van de verschillende zakjes te herkennen.
Voila. En voor ik het hier kan afbollen, moet er eerst nog wat ander gerief ingepakt worden. Zoals daar is, de inboedel van m’n Hasselts kotje.
Ook in een miljoen verschillende zakjes vrees ik…
Filed under: Verslag van onze reporter ter plaatse | 1 Comment
Ik ga op reis en ik neem mee
Nog 18 keer slapen, en het is weer zover! De vlieger op, richting some new adventures!
Ik kan niet wachten! Reizen, dat doe ik zo ongeveer het allerliefste denk ik!
En ja, achter al die zinnen mag een uitroepteken! Of twee zelfs!!
Maar bon, soit, dat is niet waar ik het over wilde hebben. Reizen mag dan nog zo plezant zijn, een goede voorbereiding is het halve werk. En voorzien zijn op tegenvallers, dat moeten we er helaas ook bijnemen.
Daarom deel ik gaarne mijn leuke en minder leuke reisvoorbereidingskes met u:
- Neem een kopie mee van al uw belangrijke documenten, voor en achterkant. (Hiermee bedoel ik vooral paspoort, rijbewijs, bankkaart en creditcard, en niét het garantiebewijs van uw microgolfoven ofzo, ook al is dat voor u een belangrijk document.) Zo heb je alle nummers en vervaldata bij de hand, moesten die documenten ooit verloren of gestolen geraken. Zorg er altijd voor dat die kopies recent zijn en zorg er ook voor dat je ze -oh, verrassing- apart van uw originele documenten bewaart.
Toen op een vorige reis mijn portefeuille + inhoud gestolen werd, was het voor mij, dankzij die kopies, een stukje cake om de mensen in Belgio al mijn kaarten te laten blokkeren en om de diefstal deftig aan te geven in het land waar ik mij bevond. Helaas.
- Een van mijn favoriete dingskes om bij te hebben op reis: een stuk of drie plastiek mapjes, zo van die insteekhoesjes. Dit is ten eerste handig wanneer het regent, om eender welk document droog te houden. Maar ten tweede is dit zeker zo bruikbaar voor mensen, zoals ik, die elk toegangsticketje, informatiefolderke, restaurantrekeningske of keispeciaal bladje van een zeldzame boom ofzo willen bijhouden. Gewoon, hupla, in het plastiekje, en achteraf genieten van het opnieuw samenstellen van de puzzel!
- Schaf uzelf een deftig zakmes aan. En vergeet het niet mee te nemen op reis. Ge zult zien, dat komt al-tijd van pas.
En ohja, als ge dan toch in de zakmessenwinkel zijt, neem dan ook ineens een Spork mee. Kost twee keer niks. Geen vragen. Gewoon doen.
Voila, voorlopig tot hier. Tot ergens in de komende 18 dagen.
Want er gaat mij ongetwijfeld nog veel te binnen schieten.
Filed under: Op rrrreis | Leave a Comment
-
Flikker
More Photos
Recente berichten
Categorieën
- AUSTRALIA 2009 (21)
- Bloggerij (6)
- CountDownunder (5)
- Fotoalbum (9)
- Gedachtjes (14)
- Gek (1)
- GirlGeekdinges (2)
- GREECE 2007 (1)
- Het prille begin (2)
- ITALIA 2009 (1)
- NEW YORK 2009 (5)
- Op rrrreis (1)
- SWEDEN 2006 (14)
- Trips in/around Sweden (12)
- Verslag van onze reporter ter plaatse (77)
