De vraag van de dag

25apr11

Ik besef het nog niet echt, maar vandaag is m’n laatste dag in de bergen. VANDAAG!

‘k Had altijd gedacht dat ik op ‘t einde nog eens een goei lang vertelseltje zou doen met een soort kritische maar humoristische samenvatting van het seizoen. Compleet gestoffeerd met anekdotes en foto’s en onnozele beschrijvingen van mensen en situaties. Maar bon, niet dus.
‘k Zou niet weten waar te beginnen, en nog minder waar te eindigen. We hebben hier zoveel gezien, zoveel meegemaakt. Met de gasten, met ons team, met onze managers, met de organisatie op zich, …
Zoveel mensen, zoveel situaties. Elke week een nieuwe lading en nieuwe stoten.
En er waren heel veel leuke momenten, dat zeker. Maar ook absurditeiten en een heleboel wanpraktijken waar ik een vuil boekske over zou kunnen opendoen.
Maar bon, niet dus.

Laat ik het dan eens hebben over het enige unieke feit dat wél elke week terugkwam. No matter what, ze waren er al-tijd: dé vragen.

Dé vragen zijn vragen die een geïnteresseerd mens zich stelt bij het betreden van een hotel waar mensen werken die daar voor het hele seizoen wonen. En vermits we dé vragen zo’n 5000 keer hebben moeten aanhoren, waren onze gasten blijkbaar bijzonder geïnteresseerde mensen.

5000 zegt ge? Ja, 5000!
40 gasten per week (gemiddeld he)
x 17 weken
x 1 vraag per persoon (wat veuls te weinig is, maar soit)
x 7 teamleden om daarmee lastig te vallen
= 4760 (afronden naar 5000 kan echt geen rekenfout zijn, geloof me vrij)

En wat waren die vragen dan zoal? Allow me to illustrate met enkele dialoogskes waarbij zowel het standaardantwoord wordt weergegeven, als het antwoord dat ik met een megafoon in hun oor had willen brullen. (W = wudder / Z = zudder)

Z: En zitten jullie hier dan al een heel seizoen?
W: Ja mevrouw.
(W in de megafoonversie: Neeje madam, wij zijn halverwege het seizoen pas gekomen, die eerste weken hebben we de gasten hunne plan laten trekken.)

Z: En hoelang zitten jullie hier dan al?
W: Vanaf half december, mevrouw.
(Vanaf het begin van ‘t seizoen he madam, da hebde just gevraagd. En wanneer denkte dat da was? Augustus, september? Neeje! Dan ligt er nog gene sneeuw he, da zou ni gaan he. Denkt na astemblief is wa logisch na.)

Z: En tot hoelang zitten jullie hier dan nog?
W: Nog tot eind april mevrouw.
(Totdat het seizoen gedaan is he madam. En wanneer denkte da da is he? Juuust, als de sneeuw is gesmolten. Ge begint er te komen met dat logisch denken.)

Z: En is het een beetje meegevallen?
W: Ja hoor mevrouw.
(Als gij nu niet net voor de 4999e keer dezelfde vraag had gesteld he madam, dàn had het misschien nog een beetje meegevallen ja.)

Z: En gaat ge dan in uw vrije tijd af en toe skiën?
W: Ja hoor mevrouw, elk vrij momentje he.
(Neeje, in mijne vrije tijd hang ik hier wa rond en vraag ik of ik nog met iets kan helpen… Madam, enfin, daarvoor zijn we hier he, skiën!)

Z: En wat doet ge dan in de zomer?
W: Terug gaan werken in België mevrouw.
(Bwoa, beetje geiten melken en groentjes verbouwen he madam. Jaja, echt waar, ik zorg voor m’n eigen voedsel en ik wacht op het volgend seizoen tot ik weer de bergen in kan trekken en me kan laten onderhouden door Skiworld.)

Z: (over Kutcha, de hond van Frank en Marloes) Hoort die hond bij het hotel?
W: Nee hoor mevrouw, die is van Frank en Marloes.
(Ja madam, die hond hoort bij het hotel. Elk seizoen krijgt die nieuwe baasjes en die vindt dat allemaal dik in orde. En in ‘t tussenseizoen, wanneer het hotel een paar maanden gesloten is, dan laten we hier wat eten achter in den diepvries he.)

Soit, ze zijn geïnteresseerd he, ge kunt dat de mensen niet kwalijk nemen.
Maar ik ben blij dat ik ervan af ben.

En dan smeer ik nu alvast m’n beentjes in, want vanaf morgen zal het al
“Ennn, oewast!? Allez, verteldis!” zijn wat de klok slaat.
Maar ik zal met veel plezier antwoorden. Nuja, de eerste 5000 keer dan toch :)